Help, hoe krijg ik mijn lijstjes weg?


Mijn hele bureau ligt vol met to-do lijstjes. Dat is zo mijn gewoonte. Als ik het druk heb, dan schrijf ik alles wat ik nog moet doen op lijstjes. Dan kan ik daarna als ik iets af heb, op het lijstje weer iets doorstrepen. Zo houd ik overzicht, vergeet ik niets en het geeft een heerlijk gevoel als ik weer iets kan doorstrepen.

En als er weer iets in mijn hoofd komt wat ik ook nog had willen doen, of waarvan ik vind dat ik het moet doen, dan schrijf ik het er even bij. Soms zijn het kleine dingetjes die ik snel kan afhandelen, zoals iemand bellen of een kaartje sturen, soms dingen voor de lange termijn die meer tijd vragen, zoals een cursus waar ik mee bezig ben of een schilderij wat ik wil afmaken.

Lekker overzichtelijk en ik hoef niets te onthouden. Want dat steeds herhalen in mijn hoofd wat ik nog wil doen, kost veel energie die ik beter ergens anders in kan steken. Een van de dingen van het lijstje afwerken bijvoorbeeld…

 

Nou heb ik één probleem; ik bedenk steeds weer nieuwe dingen voor mijn lijstjes. Ik maak dus steeds weer nieuwe lijstjes terwijl de oude nog niet af zijn. Het stopt nooit. Dus heb ik een oplossing bedacht. Ik heb van de week een planner gekocht. Schrijf ik daar alles in wat ik nog moet of wil doen.

 

Maar wat denk je….. het probleem blijft. De lijstjes staan nu wel in één planner in plaats van overal op mijn bureau, maar ze blijven komen.

Heel frustrerend, het is nooit af, ik kan nou nooit eens achterover leunen en denken ‘ha, heerlijk, ik ben helemaal bij en hoef niets meer te doen en nergens aan te denken’. Het is nooit klaar. Hoe doen anderen dat toch?

Misschien moet ik dat maar eens gaan accepteren. Dat het nooit klaar is, maar dat het ook nooit klaar hoeft te zijn. Als ik er over nadenk, weet ik ook wel dat het helemaal niet bij mij past, geen plannen hebben, niks te doen hebben. Integendeel, ik wil actie in mijn leven, met van alles bezig zijn op allerlei terreinen. En ja, ik ben geen 18 meer, dus misschien is het niet erg dat ik lijstjes maak om niets te vergeten. En misschien heb ik ze nodig omdat ik het fijn vind om overzicht te houden. Misschien horen ze gewoon bij mij, die lijstjes en ook die lijstjes die niet af zijn.

En dat is zo rustgevend, accepteren wie je bent, ook al ben je er niet zo blij mee soms, en ook al betekent dat voor mij dat mijn lijstjes er dus altijd zullen zijn. Of op kleine blaadjes, of in de planner, of in mijn hoofd. Ik heb geleerd te accepteren dat mijn hoofd nu eenmaal nooit uit staat. Dat lukt natuurlijk niet altijd, maar ik ben zo blij dat ik de handvatten heb om er mee om te gaan. En het lijstje op mijn nachtkastje, dat helpt me ook nog eens om beter in te slapen, dan kan ik mijn ‘niet vergeten’ even ergens anders bewaren dan in mijn hoofd.

En dit accepteren van wie je bent, van de dingen die bij je horen in plaats van er tegen vechten, dat is zo belangrijk om beter te kunnen slapen. Want vechten, dat houd je wakker. Jezelf accepteren met alles wat erbij hoort, is iets wat je kunt leren. Niet gewoon door te zeggen, oké nu is het goed, ik accepteer het, maar door er actief aan te werken. En dat is iets wat ik je kan leren. Het geeft je de ruimte om meer uit het leven te halen en je slaapt er beter van. Heerlijk toch?

Hoe is dat voor jou? Ik ben heel benieuwd of jij je hierin herkent, of juist helemaal niet. Ik vind het leuk als je dat in een reactie laat weten.

En als je het ook wil leren, zoals ik, dan ben je natuurlijk van harte welkom.  Zet ik dat in mijn nieuwe planner 🙂

blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.