Slapen, lig er niet wakker van Mieke

Ik vind het maar niks


Toen ik nog slecht sliep werd mij geadviseerd om af en toe een keer niks te doen. Nou, dat viel nog niet zo mee. Niks doen. Mijn therapeut vroeg me om dagelijks drie keer te gaan zitten en 10 minuten niks te doen.

Als dat goed voor me is dat zal ik dat wel doen, zei ik. ‘Mag ik dan in die 10 minuten wel een boek lezen?’, vroeg ik. Nee, zei ze; niks doen. ‘En gewoon even op mijn gitaar tokkelen, gewoon zomaar, zonder iets moeilijks te willen?’. Nee, herhaalde ze; niks doen.

Ik had werkelijk geen idee hoe dat moest, niks doen. Zonde van de tijd, dacht ik ook nog. Maar goed, ik wil weer slapen en als zij zegt dat dat goed is, dan doe ik dat.

En daar zat ik dan. Het was mooi weer, dus ik kon buiten in de zon zitten. Dat voelde toch al iets minder zonde van de tijd. Ik ging zitten. Na een tijd zitten, keek ik op de klok in de veronderstelling dat er intussen wel zo’n 10 minuten verstreken waren. Helaas, ik was pas 2 minuten onderweg. Ik schuifelde wat heen en weer op mijn stoel. Nog even volhouden. Nog 2 minuten verstreken. Weer ogen dicht en blijven zitten. En ik had nog zoveel nuttigers te doen…..

Eindelijk waren de 10 minuten om. Ik wist niet dat die zo lang konden duren. En dan moest ik dat nog 2 keer doen op die dag. Phoe, moeilijk hoor.

Inmiddels ben ik heel wat jaren verder. Stoppen met waar ik mee bezig ben, blijft lastig. Ik wil dingen afronden. En toch….

Ik vind het heerlijk om af en toe zomaar mijn tuin in te kijken. Dat kan ik. Zelfs langer dan 10 minuten. Zomaar even zitten en niks doen, het is heerlijk. Ik laad helemaal op. Zonde van de tijd? Helemaal niet. De meest creatieve ideeën komen in me op. Na het moment van niks doen, verzin ik zomaar oplossingen voor dingen waar ik, als ik het druk heb, totaal geen raad mee weet. Alsof mijn hoofd even kort de zaken organiseert, combineert en overzichtelijk maakt in die minuten. Ongelooflijk wat zo’n momentje kan doen. Even stoppen met doorgaan, even stilstaan en dan weer verder. Het brengt veel meer dan ik ooit had kunnen vermoeden doen die therapeut mij dit advies gaf.

Dus sorry therapeut van toen, voor mijn weerstand, voor mijn pogingen en smoesjes om er onderuit te komen. Je had helemaal gelijk. Maar waarschijnlijk heb je dit bij al je slapeloze klanten gezien en wist je; het komt wel goed, ooit zal ze het inzien.

blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.